زنان و گواهی مذهبی آزادی خواهی!
نوشته شده توسط دبیر
۳۱ فروردين ۱۳۸۷

 

نگارنده: ویشنو                               

                              زنان و گواهی مذهبی آزادی خواهی!

بی گمان یکی از مهمترین دستاوردهای تاریخ بشریت، اثبات تلاش جهت ارتقاء مقام و موقف خویش می باشد. انسانها در طی سالیان دراز ثابت نمودند که مایلند به سوی بهتر بودن و بهتر شدن گام بردارند، این مهم را می توان با نگاهی ژرف به ژرفای سیر حرکتی آدمیان مورد درک و فهم قرار داد، اگر چه هیچ گونه اصرار و تلاشی بر آن نیست تا نمونهء کنونی دنیا را در قیاس با الگوی زندگانی بَدَوی، برتر جلوه داد، ولیکن آنچه در اینجا مطمح نظر قرار خواهد گرفت، گرایشی همه جانبه به سوی تجدید قوایی بدیع و تحکیم بنایی جدید در نوع بشر می باشد، ولو آنکه نمونه های بعضاً مخاطره آمیزی نیز در جریان تمایلات انسانها، ابراز وجود نمایند.

یکی از مواردی که نشان دهندهء رشد فکری آدمی و تلاش وی جهت ارتقاء کیفیت زندگی اش می باشد،توجه بیش از پیش به موضوع زنان و نیازهای این قشر همیشه مظلوم جامعه می باشد. باید بپذیریم که تنها و تنها در قرون اخیر بوده است که بشر مردسالار، چنین ظرفیتی را در خود پیدا نمود تا گرایشی کم و بیش اصولی، به سوی تحقق حقوق لگد مال شدهء زنان پیدا نماید.

از طرفی،در این میان آموزه های دینی موجود همواره یکی از مواردی محسوب می گشتند که انسان ها را بر سر دو راهی قرار داده و نوعی  تردید را در قبال با تفسیر مفاهیمی همچون پیشرفت و آزادی زنان ایجاد می نمودند.

 فی المثل یهودیانی که معتقد بودند آفرینش "زن" از دندهء "مرد" صورت پذیرفته است و بر این مبنا زن را موجودی ناقص در قیاس با مرد می پنداشتند،بر مبنای کدام اصل باید به دفاع از حقوق وی می پرداختند؟

 ویا مسیحیانی که در والاترین وجوه تشبیهات خود از 3 عنصر مقدس "پدر"،"پسر" و"روح القدس" یاد می نمودند و در این میان جنس موءنث کمترین جایگاهی نداشت، چگونه باید به احقاق حقوق زنان کمک می نمودند؟

 و یا اعراب مسلمانی که موکّداً "زن" را عنصری که باید دور از اجتماع حرکت نماید،می پنداشتند و مصداق آن جملهء معروف "مَسجِدُ المَراة بَیتُ"(مسجد زن،خانهء اوست) در نظر می گرفتند، با توجه به کدامین معیار، به دادخواهی جهت زنان می پرداختند؟

از طرف دیگر، نیاز به برقراری رابطه ای منصفانه تر و عدالت گرایانه تر فی ما بین "مرد" و "زن" کاملا محسوس و ملموس بوده، به نحوی که زنانی که در طول تاریخ زیر دست و پای فرهنگ مرد سالار، لِه شده بودند تنها راه چاره را در  مبارزه با این تفکر نادرست و غیر منصفانهء جامعه در نظر گرفته و در صدد بر آمدند تا جهت احقاق حقوق خویش اقداماتی ولو به قیمت از دست دادن جانشان نیز انجام دهند، ولی باز هم در این میان معضلی وجود داشت و آن عدم همراهی آموزه های دینیِ ادیان موجود از این خواستهء زنان به شمار می آمد،لذا مادامی که چنین دستاوردهای مذهبی رخ نمی گشودند، زنان نیز هیچگاه حرکت آزادی خواهانهء خود را در سایهء توفیق مشاهده نمی نمودند. اما...

اما بر مبنای پیش گویی های کتب آسمانی ادیان، در قرن نوزدهم و همزمان با رشد فزایندهء فکری نوع بشر، دیانتی بدیع از سوی خداوند بی نیاز، به جهت نجات بشر نیازمند به زمین فرستاده شد و جالب آنکه تمامی آموزه ها و تعالیم این آخرین دین الهی تا به امروز، مطابق با خواسته ها و شرایط زمانی روز دنیا بود.

دیانت بهایی افتخار آن را داشت که در بین تمامی ادیان الهی، تنها دین آسمانی باشد که به طور واضح و روشن(ونه به طور ضمنی) در یکی از تعالیم برجستهء خود،ادعای تحقّق "تساوی حقوق زن و مرد" را در طول دورهء حضور خویش،مطرح نماید و بدین وسیله به جهانیان اعلان نماید که وقت آن رسیده تا در کنار رشد سیر حرکتی اندیشه ها،از آموزه های دینی که همواره قرین و حامی حرکتهای مثبت بشری بوده اند،سود جویند و با تمسّک به این تعالیم نورانی، مسیر پر فراز و نشیب ایجاد بنای جدید جهانی را، با آرامش خاطر طی نمایند.

مطمئنا با ظهور دیانت بهایی، زنان نیز گواهی مذهبی اجرای حرکات آزادی خواهانهء خود را در مسیر مثبت و منطقی خویش( ونه در چارچوبهای بعضاً مرد ستیز) کسب نمودند و از این رو جامعهء جهانی فرصتی پیدا نمود تا یک بار دیگر از نو به پیکرهء رسوب زدهء خویش بنگرد و با راهکارهای رسوب زُدای دیانت بهایی، بدنه ای مستحکم از اخلاقیات و منطق صحیح زندگی را مجددا برای خویش باز سازد.

در انتها به چند مورد از دیدگاه های دیانت بهایی که در ارتباط با مقام و موقف زنان می باشد، اشاره می نمائیم:

حضرت بهاءالله ميفرمايند:

" قلم اعلی فرق مابين عباد(مردان) و اماء(زنان) را از ميان برداشته و کلّ

را در صُقع واحد بعنايت کامله و رحمت منبسطه مقرّ و مقام عطا فرمود "(1)

حضرت عبدالبهاء می فرمایند:

" هواللّه تربيت نسوان اهمّ از تربيت رجال است زيرا نسوان

چون تربيت يابند اطفال نيز د رحيات روحانی نشو و نما کنند . از

آنجمله مادری چون در تبليغ امراللّه بيان دلائل و براهين الهی آموزد جميع

اطفال خويش را نيز تربيت و تعليم نمايد".(2)

حضرت وليّ امراللّه ميفرمايند :

١- " امر ترقّی نساء و تشويق حضرات اماءالرّحمن در تحصيلات

مادی و معنوی وخدمت بامراللّه و تعاون و تعاضدشان با حضرات رجال

در تحکيم و تقدّم امراللّه در اين دور اعظم عموماً و در اين اوقات

خصوصاً ، از امور اساسيّه محسوب " (3)

منابع:

1- ص ٥٢ ج ٨ مائده آسمانی ط ١٢١ بديع

2- ص ١٨٩ ج ٧ مکاتيب 

3-ص ١٧٥ ج ١ توقيعات مبارکه ٢٦-١٩٢٢

تنها کاربران عضو شده می توانند نظر ارسال کنند!
مهمان موقّت |1387-2-1 00:19:49
موضوع بسیار جالب و مهم امّا مطلب بسیار کوتاه و ناقص و فاقد شواهد در جامعه بهائی و در طول تاریخ 160 سالهء آن است
هوشنگ  - تعالیم الهی در تمام ادیان اساسش یکیست |1387-2-1 04:59:26
به عنوان یک بهائی اعتقاد دارم تمام مظاهر مقدسه به زنان احترام گذاشته و مثال پدر و پسر نشان عدم توجه به زنان
نبوده و نیست و یا حتی در اسلام نیز احترام به زن در حد و توان زمان خود بوده است و میباست انشائ ما بگونه ای باشد که
جاذب باشد نه دافع
? |1387-2-1 14:37:13
khahesh mikonam be onvaneh yek bahai in harf ra nazanid dar eslam zan ehterami nadarad. be arabestan ma hame moshekeleman inj in ast ke in matalib ra tahvil e ghire bahai ha bedaim ke momen shavand
vaghty sohbate eslam mishad va hamin tarif ha ra az eslam mikonim hame zahmat haye chand sale ma behadar miravad miguyand bahai nemishavim ke majbur nashavim eslam ra be rasmiyat beshnasim.negah
konid.
ویشنو  - تشکر و توضیح |1387-2-1 14:34:55
با درود بر 2 دو ست گرامی به علت اظهار نظرشان
دوست عزیز کاربر موقت، همانگونه که شما نیز عنایت داشتند، این مقاله
جای بسط بسیاری دارد و ان شاء الله در آتیه در این مورد اقدام خواهد شد
دوست گرامی کاربر هوشنگ، ممنون از لطف و
عنایات شما، بنده احساس می نمایم که شما منظور اصلی این مقاله را درست درک نکرده اید. آنچه به طور موجز در ارتباط با
این مقال می توان ابراز داشت، آن است که تنها پس از ظهور دیانت بهایی بوده است که گروه های آزادی خواه زنان(که اکثرا
نیز غیر بهایی بوده اند) با توجه به بسترسازی و رشد ظرفیت اجتماع، توانستند به حرکت های دادخواهانهء خویش دست
یازند. پس آنچه که در این مقاله آمده است، اشاره به برخورد ادیان مختلف با زنان نبوده است چه که در هر دینی با توجه
به مقتضیات خاص آن زمان،برخوردی متفاوت شده است و مسلما نمی توان در فضاهای مختلف زمانی، به قیاس این نوع برخوردها
و قضاوت پیرامون آن بپردازیم. پیام این مقال تنها همین بود
امیدوارم همیشهء ایام شاد باشید
ویشنو
اندیشمند |1387-2-4 10:19:16

آب درکوزه وکل تشنه لبان میگردند
یاردرخانه وکل گردجهان میگردند
baboosha_1361 |1387-2-9 19:48:13
alaho abha be hameye dostane bahai. dar rabete ba in maghale bayad arz konam ke bahaiane iran dar harja ke bashan ba tavakoli ke be hazrate bahaolah darand az hich tahdido azari harasi nadarnd in
avalin bari nist ke chenin tohmathai be jameye bahai zade shode az in masael ziade bayad montazere bishtar azinham bashim ama bahaiat bar hagh ast vabahi va tavakol bar hagh saborie har bahaist ma ba
ham motahedim va az hich chizi nemitarsim dorod ba peyrovane hazrate bahaollah .

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."