با فصلنامه مطالعات تاریخی

25 آبان 1386

فصلنامه " مطالعات تاریخی " شماره جدید خود را با گرد آوری 12 مقاله به زعم خود به شناخت دیانت بهائی اختصاص داده است. اما متاسفانه نویسندگان این مقالات با نگاه مغرضانه و یك طرفه به این آئین پرداخته اند بطوریكه هر خواننده با مطالعه اولین سطور هر مقاله به نگاه منفی نگارنده آن نسبت به دیانت مذكور پی می برند حتی یك مقاله در تائید دیانت بهائی در این نشریه دیده نمیشود تا صفحه ترازو را كمی منصفانه و متعادل تر نمایند . چقدر زیبنده بود كه مدیران این نشریه به معنای كلمه " تحقیق " توجه بیشتری عنایت میكردند كه اولین شرط آن نگاه منصفانه و دور از هر نوع تعصب و جانب داری می باشد. حال در جهت پرهیز از تطویل كلام و تنویر اذهان خوانندگان به بررسی اجمالی مقاله اول می پردازیم.

          این مقاله تحت عنوان " بهائیت ، رژیم پهلوی و مواضع علما " سعی در نشان دادن همكاری بهائیان با رژیم پهلوی را دارند اما نكته جالب آن است كه از صفحه 14 – 4 مقاله – تا صفحه 20 كتاب در رابطه با همكاری و همدستی رژیم پهلوی با علما در جهت سركوب بهائیان شرح داده شده بطور مثال در صفحه 16 واعظ فلسفی از شاه می خواهد كه اجازه دهد در بالای منبر علیه بهائیان سخنرانی كند كه شاه در تائید آن میگوید " بروید بگوئید " ، در همین صفحه تصرف حضیره القدس بهائیان و تخریب آن توسط فرماندار نظامی تهران توضیح داده شده است. نویسنده مقاله بعد از متوجه این اشتباه خود شده لذا در صفحه 21 نام تعدادی از مسئولین بلند پایه پهلوی دوم را بدون هیچ دلیل و مدركی به عنوان بهائی تیتر می كند تا از این تاریخ نفوذ بهائیان در دستگاه رژیم را نشان دهد. حال از كجا ایشان به چنین كشفی نائل شده اند كه این افراد بهائی هستند خدا عالم است! بطور مثال از فرخ روی پارسا نام می برد كه در همین نشریه در مقاله دیگر صفحه 244 پدر این خانم طلبه ای معرفی می شود كه در كربلا درس فقه می خوانده و یا در صفحه 252 شرحی از جشن نیمه شعبان گرفتن این فرد در باشگاه معلمان درج شده است. یا از امیر عباس هویدا نام می برد یعنی شخصی كه  دو بار به حج رفته و عقد اسلامی كرده است ( بهائیان حج و عقد مخصوص به خود را دارند و فرد بهائی مجاز به حج و عقد اسلامی نیست ) و در دوران نخست وزیریش بسیاری از بهائیان از مشاغل حساس دولتی مانند شركت نفت اخراج شدند.

          پرسشی كه اینجا مطرح می شود این است كه به فرض محال آنكه این تعداد انگشت شمار بهائی بوده باشند آیا این مطلب ایرادی بر دیانت بهائی وارد می كند؟ حال آنكه از شخص اول مملكت تا همه وزرا و معاونین و مجلسیون در رژیم پهلوی مسلمان بودند آیا این امر خدشه ای بر دیانت اسلام وارد كرده است؟  و یا چون همه این افراد مسلمان بودند پس آیا می توان رژیم پهلوی را حكومتی اسلامی دانست؟

          مطلب جالب توجه دیگر در صفحه 20 درج شده است: ( عین مطلب)" پرفسور نرمان تیویچ یكی از شخصیتهای سیاسی اسرائیل ... نوشت : امر بهائی كه مركز آن حیفا و عكاست و این دو مدینه زیارتگاه پیروان آن است به درجه ای از پیشرفت و تقدم نائل گشته كه مقام دیانت جهانی و بین المللی را نموده است. به همین جهت بهائیان در بسیاری از كشورها به نفع دولت اسرائیل جاسوسی می كنند." اولا" از این مطلب چگونه می توان نتیجه گرفت كه بهائیان برای اسرائیل جاسوسی می كنند را باید از نویسنده مقاله پرسید نكته جالب توجه آن است كه بهائیان در همه كشورهای دنیا اقامت دارند ولی هیچكدام از این كشورها به جاسوس بودن آنها پی نبرده اند و فقط نویسنده این مقاله با استدلال فوق پی به این راز ! برده است.ثانیا" آیا مسلمانان جهان كه زیارتگاهشان در مكه مكرمه می باشد و هر ساله به زیارت آن  می روند جاسوس كشور عربستان محسوب می گردند؟ حال چطور بهائیان را كه زیارتگاهشان قبل از تشكیل دولت اسرائیل در فلسطین مسلمان بوده جاسوس تلقی می كنید؟

          " بدین ترتیب بهائیان كه امیدوار بودند در ابتدای سده اول به پیروزی برسند با شكستی مواجه شدند كه دیگر نتوانستند مانند سابق ابراز وجود كنند" ( عین مطلب در صفحه 18 ) بنده معنای شكست را متوجه نمی شوم، آیا اینكه دیانت بهائی با قدمتی كمتر از دو قرن در كنار هفت دین بزرگ جهانی كه هر كدام بیش از چهارده قرن قدمت دارند به عنوان یكی از ادیان رسمی جهانی در منشور سازمان ملل شناخته شده است به زعم ایشان شكست محسوب می شود؟ و یا اینكه دیانت بهائی بعد از دیانت مسیح گسترده ترین دیانت جهانی محسوب می گرددو این نه در سایه جنگ و لشگر كشی به سایر كشورها بلكه فقط بر اساس رفتار و گفتار بهائیان میسر گردیده ، آیا این شكست است یا پیروزی ؟ با اینكه شارع دیانت بهائی تمام عمرش در زندان بسر برد و اجازه مراوده با هیچ فردی را نداشت اما هم اكنون افراد گوناگونی از نژادها ، رنگها و جنسیتها بهائی هستند آیا این را شكست میدانید؟

در خاتمه به نویسنده محترم توصیه ای دوستانه می گردد كه بجای صرف وقت ، انرژی و سرمایه برای نوشتن ردیه بر دیانت بهائی كه تنها آئینی است كه رسالت حضرت محمد و ائمه را قبول داردبه پاسخگویی كتب مختلفی مانند بازشناسی قرآن ( دكتر انصاری ) ، بیست و سه سال ( علی دشتی ) ، شیعه گری ( كسروی ) ، علی نماد شیعه گری             ( آله دالفك ) بپردازند.  

                                                                             نغمه _ ث